La Nuit n'est pas un Chocolat

Zaterdag 5 februari 2005, Oosterpoort, Groningen

Het publiek werd geblinddoekt en gevraagd de schoenen en sokken uit te doen. Dan volgden ze op de tast een route over verschillende texturen, met geuren en fluisterstemmen. Bij aankomst in de zaal werd wachtte een zacht kussen en luisterden ze naar een concert van ongeveer een uur. Hierin klonk een kinderkoor, soundscapes van tientallen instrumenten, Bulgaarse zang, elektronica en klassieke muziek. Vervolgens werd je backstage geleid en als je blinddoek afging, stond je oog in oog met een dichter of danser die een kleine privé voorstelling in een kleedkamer gaf. Schoenen waren uitgestald in de ruimte voor de foyer, waar er eten (sushi), drinken (muntthee), een haar styling of een massage was. Door een theatervormgeefster was de foyer drastisch verandert in een ruimte waar het publiek rond relaxen met kussens, banken, vloerkleden, een bed. De nacht vervolgde met een heel stil concert waarin wederom verschillende stijlen samensmolten. Hoogtepunten waren de optredens van dansers van Galili Dance en pianovirtuoos Didel Bish. Geleidelijk gingen de DJ meedraaien en werden de videoprojecties heftiger. Uiteindelijk nam een dansend publiek bezit van het podium.